معنی پرفریب
8 بازدید
[ پُ فَ / فِ ] (ص مرکب) پرعشوه. سخت مکار. سخت حیله گر: بدو گفت کای ریمن پرفریب مگر زین فرازی ببینی نشیب.فردوسی. بدانگه که گرسیوز پرفریب گران کرد بر زین دوال رکیب.فردوسی. بخسرو چنین گفت کای پرفریب بپیش فراز تو آمد نشیب.فردوسی. چنین است کردار این پرفریب چه مایه فراز است و چندین نشیب. فردوسی. بدان ای جهاندیدهٔ پرفریب بهر کار دیده فراز و نشیب.فردوسی.
کلمات هم‌قافیه با «پرفریب»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یب» برای سرودن شعر