معنی پاکزاده

[ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) پاکزاد. حلال زاده. پاک نژاد. از نژاد پاک. از نسل پاک. نجیب. اصیل. مقابل ناپاک زاده : یکی آنکه ناپاک خون پدر نریزد ز تن پاکزاده پسر.فردوسی. بگوهر مگر هم نژاده نیند همان از پدر پاکزاده نیند.فردوسی. کسی کو ز فرزند او نام برد چنین گفت کان پاکزاده بمرد.فردوسی. بدو گفت کای پاکزاده پسر بمردی و دانش برآورده سر.فردوسی. بگفت آن که نعمان و منذر چه کرد ز بهر من این پاکزاده دو مرد.فردوسی. همان پاکزاده نیاکان من گزیده سرافراز و پاکان من.فردوسی. بفرمودشان بازگشتن بجای چنان پاکزاده جهان کدخدای.فردوسی. چنین هفت سالش همی آزمود بهر کار جز پاکزاده نبود.فردوسی.