معنی پانتیتس
4 بازدید
[ تِ ] (اِخ) وی یکی از سیصد تن اسپارتی است که در جنگ ترموپیل (جنگ میان ایرانیان و یونانیان) شرکت کرد. در این جنگ همه سپاه اسپارتی کشته شد مگر آریستودِم و پان تی تِس. گویند سبب سلامت پان تی تس آن بود که لئونیداس وی را به رسالت به تسالی فرستاد و چون به اسپارت بازگشت بدو بدیدهٔ حقارت نگریستند و بی حمیت شمردند و او ناگزیر خود را بخبه بکشت. رجوع به ایران باستان ج ۱ ص ۷۸۵ شود.
کلمات همقافیه با «پانتیتس»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «تس» برای سرودن شعر