معنی وند

[ وَ ] (اِ) آوند. آب وند. ظرف و اناء مانند کاسه و کوزه و طبق و امثال آن. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج). || (پسوند) چون در آخر کلمات درآید افادهٔ معنی «مند» کند، چون: بیدادوند، پولادوند، خداوند، خردوند. (انجمن آرا) (آنندراج). صاحب و مالدار. (برهان). پسوندی است دال بر معانی ذیل: الف) خداوندی و صاحبی: دولت وند. ب) شباهت: خداوند. فولادوند. پولادوند. ج) در آخر اسماء امکنه درآید: دماوند. نهاوند. در زبانهای باستانی ایران از ونت مفهوم دارنده برمی آید، درست مانند «مند» (در کلمات آبرومند و نیرومند و خردمند). (حاشیهٔ برهان قاطع چ معین از هرمزدنامه ص ۳۵۳، ۳۵۴).