معنی ولی دشت‌بیاضی
6 بازدید
[ وَ یِ دَ تِ بَ ] (اِخ) وی از شعرای معروف توابع قاین است، و مولد وی به سبب سپیدی خاکش دشت بیاض نامیده شده است. در غزلسرایی طبعی متین دارد. از اوست: خوش آنکه با تو دهم شرح مشکل خود را به گریه افتم و خالی کنم دل خود را به دوری تو که یارب نصیب دشمن باد بدان رسیده که راضی کنم دل خود را. او لب از ننگ سؤالم نگشاید به سخن من بدین شاد که در فکر جواب است مرا. جز این چه شکوه توانم از آن ستمگر کرد که غیر در حق من هرچه گفت باور کرد. (مجمع الفصحاء ج ۲ ص ۵۰).
کلمات هم‌قافیه با «ولی دشت‌بیاضی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ضی» برای سرودن شعر