معنی وحشت

[ وَ شَ ] (ع اِمص) تنهایی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (بهار عجم) (آنندراج): با تو برآمیختنم آرزوست وز همه کس وحشت و بیگانگی.سعدی. دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم.حافظ. || ترس. (منتهی الارب) (آنندراج). ترس و بیم و هراس و هول و دهشت. (ناظم الاطباء). و با لفظ افتادن، آوردن، بردن، خوردن، پذیرفتن، دادن، داشتن، کردن و کشیدن صرف شود. (از بهار عجم) (آنندراج). - باوحشت؛ ترسناک. وحشت دار: گر آن شبهای باوحشت نبودی نمیدانست سعدی قدر امروز.سعدی. - وحشت آباد؛ جایی وحشت آور: در آن وحشت آباد فترت پذیر شده دولت شه مرا دستگیر.نظامی. از وحشت آباد عالم فانی به نزهت سرای جاودانی انتقال نمود. (حبیب السیر ج ۳). - وحشت آمیز؛ ناپسند و غیرمطبوع. (ناظم الاطباء). - وحشت بردن؛ زایل کردن وحشت. برطرف ساختن آن : نسبت کند دو رشتهٔ همتاب را یکی دیوانه وحشت از دل دیوانه میبرد. صائب (از آنندراج). - وحشت پذیرفتن؛ وحشت کردن. ترسیدن : تا باشد که مؤانست گیرد و وحشت نپذیرد. (گلستان سعدی). - وحشت خوردن؛ وحشت داشتن. غم خوردن : بی تکلف می غربت به دل شاد خورم نام همدم چو برم وحشت همزاد خورم. سعید اشرف (از آنندراج). - وحشت داشتن؛ ترس داشتن. بیم داشتن : چنان خوش است به آزادگی مرا صائب که وحشت نفس از نقش بوریا دارم. صائب (از آنندراج). - وحشت زده؛ ترسیده. آنکه وحشت دارد: آن اره که از تیزی دندان چکدش زهر در مشرب وحشت زدگان سین سلام است. صائب (از آنندراج). - وحشت فزا؛ فزایندهٔ ترس و وحشت : خواهی که جان به شط سلامت برون بری بگریز از این جزیرهٔ وحشت فزای خاک. خاقانی. - وحشت کده؛ جای وحشت : غزال وحشی من رو به صحرای دگر دارد مرا آهو از این وحشتکده آواره میسازد.صائب (از آنندراج). - وحشت کردن؛ گریختن. ترسیدن : چون معنی بیگانه که وحشت کند از لفظ همخانهٔ دل بود و ز دل خانه جدا داشت. صائب (از آنندراج). - وحشت کشیدن؛ وحشت داشتن. ترسیدن : غوطه زن در بحر حیرت ورنه از هر موجه ای همچو ماهی وحشت قلاب میباید کشید. صائب (از آنندراج). - وحشت گاه؛ جای وحشت و ترس : بشتابی گذرم صائب از این وحشتگاه که ز هر آبله ام بانگ درا برخیزد. صائب (از آنندراج). - وحشت گرفتن؛ ترسیدن. وحشت پیدا کردن : گردباد از من طریق دشت پیمایی گرفت وحشت از مجنون من آهوی صحرایی گرفت. صائب (از آنندراج). - وحشتناک؛ ترسناک. هولناک. (ناظم الاطباء). || نفرت. || اندوه. || اضطراب و پریشانی. || دلتنگی. (ناظم الاطباء).