معنی واویلا
7 بازدید
[ وَ ] (ع صوت مرکب) کلمهٔ افسوس مأخوذ از تازی که در نوحه و ماتم استعمال کنند. (ناظم الاطباء). به معنی افسوس، چه لفظ وا کلمهٔ ندبه است و ندبه به ضم به معنی نوحهٔ ماتم و ویل به معنی افسوس و اندوه و در آخر الف برای مد صوت که در حالت ندبه در آخر الفاظ پیدا می کنند. (غیاث اللغات) (آنندراج). ای وای! دریغا! حسرتا!: چون کند جان واژگونه پوستین بانگ واویلا برآید ز اهل دین.مولوی. - امثال: پیش از مرگ و واویلا؟!
کلمات همقافیه با «واویلا»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «لا» برای سرودن شعر