معنی واقصة

[ قِ صَ ] (اِخ) منزلی است در راه مکه. (غیاث اللغات) (آنندراج). موضعی است میان قرعاء و عقبة الشیطان. (منتهی الارب). منزلی است در راه مکه که پس از قرعاء واقع است. (معجم البلدان). و رجوع به نزهةالقلوب. مقالهٔ ۳ ص ۱۶۶ شود: بادیه بحر است و بختی کشتی و اعراب موج واقصه سر حد بحر و مکه پایان دیده اند. خاقانی (دیوان چ سجادی ص ۹۱). ها رَهِ واقصه و اقصهٔ آن راه شویم که ز برکه اش برِکُه برکهٔ سینا بینند. خاقانی (دیوان چ سجادی ص ۹۶).[ قِ صَ ] (اِخ) عقبه ای است متعلق به بنی شهاب از طی که دو منزل پائین تر از زباله است و به آن واقصة الحزون گویند. (از معجم البلدان).[ قِ صَ ] (اِخ) آبی مر بنی کعب را. (منتهی الارب). آبی است متعلق به بنی کعب که اطراف آن را و اقصات گویند. (از معجم البلدان).[ قِ صَ ] (اِخ) جائی به یمامة. جائی در راه کوفه نزدیک ذی مرخ. (منتهی الارب). جائی است در یمامه، حفصی گوید واقصة آبی است در کنار کرمة که مدفع ذی مرخ است.