معنی واستریوش
5 بازدید
[ تِ ] (پهلوی، اِ) طبقهٔ کشاورز در عهد ساسانیان که یکی از چهار طبقهٔ مردم آن زمان بوده است. (ایران در زمان ساسانیان ص ۱۱۸). و رجوع به استریوشان سالار شود. والخامس (الخامس من مراتب فرس) «هو تخشه بذ» تفسیره حافظ کل من یکدّ بیدیه کالمهنة والفلاحین والتجار، غیرهم و رئیسهم و منهم یسمیه «واستریوش» و کان هؤلاء المعتبرین الملک و القوام به والوسائط بین الملک و بین رعیته. (التنبیه والاشراف مسعودی، از امثال و حکم دهخدا ج ۳ ص ۱۶۶۹).
کلمات هم‌قافیه با «واستریوش»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وش» برای سرودن شعر