معنی هوبجة
3 بازدید
[ هَ بَ جَ ] (ع اِ) شکم زمین. || منتهای وادی که آب در آن ریزد. || گو که به جای استادن گاه آب کنند و آب را بسوی آن روان کنند و از آن نوشند. (منتهی الارب). ج، هوابج. (اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «هوبجة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «جة» برای سرودن شعر