معنی هضبة
8 بازدید
[ هَ بَ ] (ع اِ) پشته. کوه گسترده بر زمین. (منتهی الارب). || کوه به یک سنگ سرشته. || کوه بلند و دراز و تنها و سرخ رنگ. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || باران بزرگ قطرهٔ پیوسته. (منتهی الارب). باران. (اقرب الموارد). ج، هضب [ هِ ضَ / هَ ] ، هضاب، هضبات. جج، اهاضیب. (منتهی الارب). ابوزید گوید: اهاضیب، مفردش هضاب و مفرد هضاب، هضب است. (از اقرب الموارد). رجوع به هضاب شود.
کلمات هم‌قافیه با «هضبة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بة» برای سرودن شعر