معنی هذیل

[ هُ ذَ ] (اِخ) ابن مسعرالانصاری مکنی به ابوعبداللََّه تابعی است. (یادداشت به خط مؤلف).[ هُ ذَ ] (اِخ) یکی از بنی الحارث که بقولی رسول(ص) دختر او را به زنی گرفت. (یادداشت به خط مؤلف). هذیل بن حکم، مکنی به ابوالمنذر بوده. (یادداشت مؤلف). نام صحابی است که پدر و مادرش هر دو مقعد بودند. (منتهی الارب).[ هُ ذَ ] (اِخ) ابن مدرکةبن الیاس بن مضر پدر حیی است از مضر و هُذَلیّ منسوب است به وی. (منتهی الارب). بنوهذیل قبیله ای هستند وسیع که شامل بطون کثیره اند و نسبت به آنها را «هذلی» گویند. (از صبح الاعشی ج ۱، ص ۳۴۸): یک جوانی را گزید او از هذیل میر لشکر کردش و سالار خیل.مولوی. رجوع به هذلی شود.