معنی هدیة
[ هَ دی یَ ] (ع اِ) یکی از هَدیّ. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). قربانی که به مکه فرستند. (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). || عروس. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || تحفه و ارمغان. ج، هدایا، هداوی [ هُ / هِ وا ] . (منتهی الارب). آنچه به کسی فرستند از عطا. (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). آنچه گرفته شود بدون شرط بازدادن. (تعریفات). چیزی که بخشایش شود برای ازدیاد محبت و دوستی و به منظور بزرگداشت جانب پذیرنده، بخلاف صدقه که فقط برای قربت به حق و لوجه اللََّه باشد. (از کشاف اصطلاحات الفنون از جامع الرموز). پیش کشی.[ هِ دْ یَ ] (ع مص) راه راست نمودن کسی را. (منتهی الارب). ارشاد. (اقرب الموارد). || یافتن راه را. (منتهی الارب). استرشاد. ضد ضلال. (اقرب الموارد). رجوع به هدایت و هدایة شود.[ هَ دْ یَ / هِ دْ یَ / هُ دْ یَ ] (ع اِ) روی و جهت. هدیةالامر؛ روی و جهت کار. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || کار. (منتهی الارب).[ هَ دْ یَ ] (ع اِ) یکی از هَدْیْ. || سیرت. (منتهی الارب). طریقت و سیرت. (اقرب الموارد).[ هُ دَیْ یَ ] (اِخ) جایی است در حوالی یمامه و ابوزیاد کلابی گوید: از آبهای ابوبکربن کلاب الذئبه است و ریگزار آنهم به وی منسوب است و آن را رمل الهدیه گویند. (معجم البلدان).
کلمات همقافیه با «هدیة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یة» برای سرودن شعر