معنی هثهاث

[ هَ ] (ع ص) شتابی کننده. (منتهی الارب). شتاب کننده. (ناظم الاطباء). سریع. (از معجم متن اللغة) (تاج العروس). شتابنده از انسان و حیوان. (از اقرب الموارد). || آمیخته. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). شی ء هثهاث؛ مختلط. درهم. (از اقرب الموارد). || دروغگوی. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). کذاب. (معجم متن اللغة) (تاج العروس): رجل هثهاث؛ کذاب. (اقرب الموارد). هثاث. || شهر بسیارخاک. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (معجم متن اللغة) (تاج العروس): بلد هثهاث؛ کثیرالتراب. (از اقرب الموارد). || پاسپرده. || ستم کننده. (ناظم الاطباء). || (اِمص) حکایت بعض از سخن الثغ. (معجم متن اللغة). حکایة بعض کلام الالثغ. هثهثة. (تاج العروس).[ هَ ] (اِخ) ابن ثور السدوسی. جاحظ در البیان و التبیین نام وی را در ذیل باب لحن آورده است. رجوع به البیان و التبیین ج ۲، ص ۱۶۷ شود.