معنی هتخشبذ

[ هُ تُ بَ ] (پهلوی، اِ) لقب رئیس و محافظ طبقهٔ واستریوشان یا هتخشان که طبقهٔ چهارم از طبقات اجتماعی ایران در روزگار ساسانی بوده است . رئیس این طبقه را واستریوشان سالار و واستریوشبذ هم میگفتند. ظاهراً واستریوشان سالار ریاست ادارهٔ مالیه را بعهده داشته و تصور میرود که علاوه بر خراج املاک، وصول باج شخصی هم بعهدهٔ او بوده زیرا که لقب هتخشبذ (رئیس صنعتگران) یعنی رئیس همهٔ مردمانی که کاردستی انجام میدهند مثل غلامان، دهقانان، تاجران و غیره. (از ایران در زمان ساسانیان، کریستنسن ترجمهٔ رشید یاسمی). رجوع به هتخشان شود.