معنی هبلع

[ هِ لَ ] (ع ص) مرد بسیارخوار بزرگ لقمهٔ فراخ گلو. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد). از ماده بلع و هاء در آن زائد است. (تاج العروس). هبلاع : وضع الخزیر فقیل این مجاشع فشحا جحافله جراف هبلع. (از تاج العروس). || لئیم. پست. فرومایه. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (تاج العروس): بردهٔ هبلع؛ کسی است که پدر و مادر خود و یا یکی از آن دو را نشناسد. (تاج العروس) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة). || سگ سلوقی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). || (اِخ) نام سگی است . (منتهی الارب). نام سگ بسیارخوار بزرگ لقمهٔ فراخ گلو. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (تاج العروس). رؤبة گوید: والشد یدنی لاحقا و هبلعا و صاحب الحرج و یدنی مبلعا.[ هَ بَ لْ لَ ] (ع ص) مرد بسیارخوار فراخ گلو که لقمه های کلان بردارد. (ناظم الاطباء). مرد بسیارخوار بزرگ لقمهٔ فراخ گلو. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (تاج العروس). مأخوذ از بلع. (معجم متن اللغة). هِبْلَع.