معنی هبةاللََّه عباسی

[ هِ بَ تُلْ لاه هِ عَ بْ با ] (اِخ) ابن ابراهیم بن محمد مهدی بن عبداللََّه منصور عباسی، مکنی به ابوالقاسم، شاعر و موسیقیدان و از امرای دولت عباسی و ندیم چند تن از خلفای عباسی از جمله المعتمد علی اللََّه بود. وی جنگهایی نیز کرده است اشعار کمی از خود به جای گذاشت. در سال ۲۹۵ هـ . ق. درگذشت. نمونه هایی از شعر وی در کتابهای صولی و مرزبانی آمده. از اشعار اوست: اصابک الظبی اذ رماکا و عن طباء النقا حواکا فلو تمنیت لم تجزه ولو تمنی لاعداکا یا ظالما نفسه بظلمی لاتبک مماجنت یداکا انت الذی ان کفرت حبی صرفت قلبی الی سواکا. (از اعلام زرکلی چ ۲ ج ۹ ص ۵۶) (از معجم الشعراء مرزبانی ص ۴۲۹).