معنی هأهاء

[ هَ ءْ ] (ع مص) خواندن شتر را به علف به لفظ هی ء هی ء. || زجر کردن شتر به لفظ هأهاء و اسم آن «هی ء» باشد: هأهأ الراعی بالابل هئهاء و هأهاءً؛ خواند شتران را بعلف به لفظ هی ء هی ء و یا زجر کرد آنها را به لفظ هأهاء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). هأهأ بالابل؛ خواند شتر را به علف و آب به لفظ هی ءهی ء. (یا برای علف هی ءهی ء و برای آب جی ءجی ء). اسم آن هی ء و جی ء. (معجم متن اللغة). || به قهقه خندیدن. هأهأ الرجل؛ خندید به صدای بلند، به قهقهه، فهو هأهأ و هأهاء یعنی خندنده، مؤنث آن هأهأة. (معجم متن اللغة).[ هَ ءْ ] (ع ص) مرد نیک خندنده. (منتهی الارب). رجل هأهاء؛ مرد نیک خنده کننده. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).[ هَ ءْ ] (ع اِ صوت) کلمه ای است که بدان شتر را زجر کنند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).