معنی نیترات

(فرانسوی، اِ) در شیمی به معنی نمک یا استر اسید نیتریک است، آن را ازتات هم می گویند. (فرهنگ اصطلاحات علمی). نام عام همهٔ املاح اسید نیتریک است، ترکیبی که از اسید نیتریک با یک فلز یا یک باز نتیجه می شود. (فرهنگ فارسی معین). - نیتراتِ آمونیم ؛ نمکی است سفید و متبلور، بر اثر گرما تجزیه می شود و به عنوان مادهٔ منفجره مورد استعمال دارد. (فرهنگ اصطلاحات علمی). - نیتراتِ باریم ؛ ملحی که از اسید نیتریک با فلز باریم نتیجه می شود و مانند همهٔ نیترات ها در آب محلول است. (فرهنگ فارسی معین). - نیتراتِ پتاسیم ؛ نمکی است سفید و متبلور و محلول در آب، در پزشکی مورد استعمال دارد در تهیّهٔ باروت نیز به مصرف می رسد، نیترات پتاسیم طبیعی را شوره نیز می گویند. (فرهنگ اصطلاحات علمی). - نیتراتِ دارژان ؛ نیترات نقره. سنگ جهنم. رجوع به سنگ جهنم شود.