معنی نیازمند

[ مَ ] (ص مرکب) محتاج. حاجتمند. (ناظم الاطباء). نیازومند: هر آنکه دشمن تو باشد و مخالف تو نیازمند شراب و نیازمند طعام.فرخی. این قوم را هیچ خوش می نیاید که ما مردی را برکشیم تا همیشه نیازمند ایشان باشیم. (تاریخ بیهقی ص ۴۱۲). هستم یگانه عاصی و عاصی چو من بسی است جمله نیازمند به فضل تو سال و ماه. سوزنی. سیراب کن بهار خندان فریادرس نیازمندان.نظامی. آن کوست نیازمند سودی گر من بدمی چه چاره بودی.نظامی. هر که بر خود در سؤال گشاد تا بمیرد نیازمند بود.سعدی. تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد وجود نازکت آزردهٔ گزند مباد.حافظ. || مستحق : ما کز تو چنین سپر فکندیم گر عفو کنی نیازمندیم.نظامی. || بی نوا. (ناظم الاطباء). فقیر. تنگدست. مسکین. معدم : تو مهتری و نیازمندی نشنود کسی مهی بدینسان.ناصرخسرو. با فلک دی نیازمندی گفت چون منت گر نیازمند کنند.انوری. || نیازگر. ملتجی : به تقلید اسلاف در آن معابد نیازمند شده. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۴۱۴).