معنی نپتون

[ نِ ] (اِخ) نام سیاره ای است از منظومهٔ شمسی. این سیاره به سال ۱۸۴۶ م. توسط لُ وریه کشف شد. نپتون در مداری مستدیر به فاصلهٔ ۴۴۹۷۰۰۰۰۰۰کیلومتری خورشید میچرخد. مدت گردش آن به دور خورشید حدود ۱۶۵ سال است، قطر این سیاره ۴۹۱۰۰ کیلومتر (۸۵/۳ بار از زمین بیشتر) است. ترتیب قرار گرفتن این سیاره در منظومهٔ شمسی، بعد از اورانوس است.[ نِ ] (اِخ) در اساطیر روم، نام الههٔ دریاهاست. او را با نیزهٔ سه شاخه ای تصویر کرده اند کنایه از این نکته که هرکه بر دریاها تسلط یافت بر عالم مسلط است. وی پسر ساتورن و برادر ژوپیتر و پلوتن است، یونانیان او را پوزئیدون نامیده اند. مؤلف فرهنگ اساطیر یونان و روم آرد: «نپتون خدای رومی است که با پوزئیدون تطبیق شده، نام او که اشتقاق و ریشهٔ مبهمی دارد ظاهراً از لغات بسیار قدیم زبان رومی بوده، وی خدای آب [ بوده است ] و قبل از آنکه با پوزئیدون تطبیق شود داستانی مخصوص به خود نداشته. عید او در شدت گرمای تابستان در ۲۳ ژوئیه برگزار می شد، وی رواقی داشت در درهٔ «سیرکوس ماکزیموس» میان پالاتن و آوانتن که سابقاً نهر آب بالنسبه بزرگی از آن میگذشت و عبادتگاه وی در کنار همین آب قرار داشت. بنابه روایات رومی نپتون شریک و معاون کاری داشت بنام سالاکیا یا ونیلیا». (از فرهنگ اساطیر یونان و روم ج ۲ ص ۶۱۶ و ۶۱۷).