معنی نپال

[ نِ ] (اِخ) کشوری است در قارهٔ آسیا، در دامنهٔ جنوبی سلسله جبال هیمالیا و در فاصلهٔ مرزی چین و هندوستان واقع و محدود است از طرف شمال به تبت و از مشرق و جنوب و مغرب به هندوستان، دره های حاصل خیز هیمالیا در این کشور واقع است. منابع طبیعی نپال گذشته از جنگل های فراوان، معادن فلزات و سنگ کوارتز است و صادرات عمدهٔ آن برنج و غلات و چای و محصولات دامی و گندم، واردات آن انواع پارچه و شکر و نمک و مصنوعات فلزی است. مملکت نپال ۱۴۰ کیلومتر مربع وسعت و ۹۳۸۸۰۰۰ نفر جمعیت دارد. مردم آن آئین بودائی دارند، حکومت آن مشروطهٔ سلطنتی و واحد پولش روپیهٔ نپالی است. قرن ها دروازه های این خطه به روی جهان خارج بسته بود و مردم نپال رابطه و تماسی با ملت های دیگر نداشتند، اما در قرن اخیر با ایجاد خطوط هوائی و زمینی، مردم این مملکت از طریق هندوستان با ممالک دیگر آشنا شدند. کشور نپال بطور طبیعی به چندین ناحیهٔ کوهستانی و طوایف بومی منقسم است. حکومت این سرزمین در سالهای گذشته در دست قبایل و طوایف متنفذ بود و به سال ۱۹۵۱ م. حکومت مرکزی در آنجا قدرت یافت و به سال ۱۹۵۹ نپال صاحب قانون اساسی و بر طبق آن دارای حکومت مشروطهٔ سلطنتی و مجلس قانونگذاری شد. (از لاروس) (کتاب سال کیهان شمارهٔ ۱ و ۲).