معنی نوفه
6 بازدید
[ فَ ] (اِ) آواز بلند. (از لغت فرس ص ۵۰۲) (اوبهی). خرویله نیز گویند. (لغت فرس ص ۵۰۲). شور و غوغا و صدا و آواز بلند. (برهان قاطع) (آنندراج). غوغائی که از کثرت ازدحام مردمان یا جانوران خیزد. (ناظم الاطباء). نیز رجوع به نوف و نوفیدن شود: با نعرهٔ اسبان چه کنم لحن مغنی با نوفهٔ گردان چه کنم مجلس و گلشن. ابراهیم بزاز (لغت فرس).
کلمات هم‌قافیه با «نوفه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «فه» برای سرودن شعر