معنی نواة

[ نَ ] (ع مص) نیت کردن. (تاج المصادر بیهقی). نیّة. نیَة. (منتهی الارب) (المنجد). نیت. رجوع به نیت و نیة شود. || (اِ) استهٔ خرما. (ترجمان علامهٔ جرجانی ص ۱۰۲). خستهٔ خرما. (مهذب الاسماء). دانهٔ خرما.(منتهی الارب) (دهار). به عربی دانهٔ اثمار است، و از مطلق او مراد دانهٔ خرما است خصوصاً در اوزان. (تحفهٔ حکیم مؤمن). ج، نوی، نویات. جج، انواء، نوی. || حاجت. (منتهی الارب) (آنندراج) (دهار). و رجوع به منتهی الارب شود. || یک سوم مثقال است ولی در اصل وزن سه مثقال بوده است. (ترجمهٔ مفاتیح از العلوم ص ۱۶۹). وزنی معادل پنج درهم. (مفاتیح، یادداشت مؤلف). پنج درم سنگ. (مهذب الاسماء) (بحر الجواهر). گویند سه مثقال و گویند نیم درم. (بحر الجواهر) (یادداشت مؤلف). مقدار پنج درم از هر چیزی یا مقدار سه درم یا سه درم و نیم. (منتهی الارب). || از عدد بیست یا ده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || یک اوقیه از زر یا چهار دینار. (منتهی الارب) (آنندراج). یک وقیه از طلا یا چهار دینار زر مسکوک. (ناظم الاطباء).