معنی نقس

[ نَ ] (ع اِ) عیب. فسوس. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). عیب و سخریه. (متن اللغة). || گر. خارش. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). جرب. (ناظم الاطباء) (متن اللغة) (اقرب الموارد). ج، نُقُس. || قسمی ناقوس. (از المنجد) (از اقرب الموارد). و آن چوب درازی است، و وبیل و وبیلة چوبی کوتاه. (از اقرب الموارد). ج، نُقُس. رجوع به ناقوس شود. || (مص) ناقوس زدن. (تاج المصادر بیهقی) (از المنجد). زدن به وبیل ناقوس را. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). || عیب و فسوس کردن کسی را. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). عیب کردن. (از زوزنی). افسوس داشتن. (تاج المصادر بیهقی). لقب گذاشتن کسی را. (از ناظم الاطباء). لقب کردن. (زوزنی). عیب کردن و لقب گذاشتن و سخره کردن کسی را. (از متن اللغة). || بانگ کردن ناقوس. (از المنجد) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).[ نَ قِ ] (ع ص) که عیب کند مردم را و لقب نهد بر ایشان. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از المنجد).[ نِ ] (ع اِ) سیاهی که بدان بنویسند. (دهار). مرکب. سیاهی. (از السامی). سیاهی دوات. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة). مرکب خوب. (از زمخشری). مداد. (ناظم الاطباء). مداد که بدان نویسند. (از اقرب الموارد) (از المنجد). دودهٔ مرکب. خضاض. حبر. خض. (یادداشت مؤلف). ج، انقاس، انقس : وقت پیکار نقش خانهٔ فتح نقس آن حله پوش عریان باد.مسعودسعد. سرشته نقس دواتش ز توتیای امید دمیده شقهٔ کلکش ز کیمیای عطا.مختاری.[ نُ قُ ] (ع اِ) جِ نَقْس. رجوع به نَقس شود. || جِ ناقوس. رجوع به ناقوس شود.