معنی نفس نامیه
5 بازدید
[ نَ سِ یَ / یِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) قوه ای که مربی نبات است : گفتم که اعتدال نبندد هوا مزاج گفتا ز نفس نامیه بالد همی شجر. ناصرخسرو. گفتم ز نفس جثهٔ حیوان نصیب یافت گفتا ز نفس نامیه مردم گزیده تر. ناصرخسرو.
کلمات هم‌قافیه با «نفس نامیه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یه» برای سرودن شعر