معنی نفس مطمئنه

[ نَ سِ مُ مَ ءِنْ نَ / نِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نفس از صفات ذمیمه صاف شده و به اخلاق حمیده متصف گشته به قرب الهی فائزشدهٔ به اطمینان رسیده که بدین خطاب مشرف است : {/Bیََا أَیَّتُهَا اَلنَّفْسُ اَلْمُطْمَئِنَّةُ `اِرْجِعِی إِلی ََ رَبِّکِ رََاضِیَةً مَرْضِیَّةً . ۱-۹۸۹:۲۷-۲۸/}(قرآن ۸۹/۲۸). (از غیاث اللغات). نفس ملکی. (ناظم الاطباء). نفس ناطقه را به اعتبار آنکه متحلی به فضایل و خالی از رذایل بود و با مقتضیات شهوات اندر معارضه افتد مطمئنه گویند، نفس مطمئنه تارک هوای نفسانی و لذات فانیهٔ دنیاست و راضیه و مرضیه است به آنچه خدا خواهد. (از فرهنگ علوم عقلی ص ۵۹۹) (از شفا ج ۱ ص ۲۹۱) (از اسفار ج ۴ ص ۵۵): با نفس مطمئنه قرینش کن آنچنان کآواز ارجعی دهدش هاتف رضا.خاقانی.