معنی نفس زکیه
6 بازدید
[ نَ سِ زَ کی یِ / یَ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه بن حسن بن علی بن ابی طالب، مکنی به ابوعبداللََّه و ملقب و مشهور به نفس زکیه، از مردم مدینه و از اصحاب حضرت امام صادق بود و در عهد آن حضرت دعوی امامت کرد و به سال ۱۴۵ هـ . ق. کشته شد. (از ریحانة الادب ج ۴ ص ۲۲۳).
کلمات هم‌قافیه با «نفس زکیه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یه» برای سرودن شعر