معنی نعیمای قمی
5 بازدید
[ نَ عی یِ قُ مْ می ] (اِخ) ابن درویش بهشتی قلندر قمی، از شعرای قرن یازدهم هجری قمری است و به روایت مؤلف روز روشن سفری به هندوستان کرده سپس به وطن برگشته است و به روایت نصرآبادی «مشرب وسیعی داشت چنانچه دست رد به هیچیک از مغیرات نمی گذاشت» او راست: آهی که بی تو از دل غمناک می کشم سروی بریده است که بر خاک می کشم. ز می گلگون شد آن رخسار گندم گون تماشا کن تصور می کنی طاووس در کشمیر می گردد. (از روز روشن ص ۸۴۱) (تذکرهٔ نصرآبادی ص ۴۲۰). رجوع به نگارستان سخن ص ۱۲۵ و فرهنگ سخنوران شود.
کلمات هم‌قافیه با «نعیمای قمی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «می» برای سرودن شعر