معنی نعوذ باللََّه

[ نَ ذُ بِلْ لاه ] (ع جملهٔ فعلیه، صوت مرکب) پناه می بریم به خدا. این کلمه را در وقتی گویند که احتمال بدی پیش آمد کاری باشد. (ناظم الاطباء). پناه بر خدا: اما ما را رعبی بزرگ در دل است که از این لشکر ما نباید که ما را خللی افتد نعوذ باللََّه. (تاریخ بیهقی ص ۶۳۲). معتزلی و زندیقی و دهری باشد و جای وی در دوزخ بود، نعوذ باللََّه من الخذلان. (تاریخ بیهقی ص ۹۳). به سبب آنکه آن قوم ایمان نداشتند نعوذ باللََّه اگر استخفافی بکنند. (قصص ص ۱۶۵). نعوذ باللََّه اگر من جنایتی کردم طریق عفو چرا بسته شد در این معنی. (از ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۶۳). و آنچه گفتن نشایدش با کس با تو گفتم نعوذ باللََّه و بس.نظامی. خفته پشتی نعوذ باللََّه قوز چون کمانی که برکنند به توز. نظامی. و آن گه بغلی نعوذ باللََّه مردار در آفتاب مرداد.سعدی. نعوذ باللََّه اگر خلق غیب دان بودی تنی بحال خود از دست کس نیاسودی. سعدی.