معنی نظمی تبریزی
[ نَ یِ تَ ] (اِخ) نظام الدین علی، جوهرشناس تبریزی متخلص به نظمی، از شعرای متوسط قرن دهم هجری قمری است، در عهد سلطنت اکبر شاه به هندوستان رفت و در دربار او به شاعری پرداخت. او راست: چنان خواهم نوشتن صورت احوال در نامه که می گردد ز آب چشم من فی الحال تر نامه. (از تذکرهٔ روز روشن ص ۸۳۶) (دانشمندان و سخنوران آذربایجان ص ۳۸۶). رجوع به نگارستان سخن ص ۱۲۴ و هفت اقلیم ذیل اقلیم چهارم شود.
کلمات همقافیه با «نظمی تبریزی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «زی» برای سرودن شعر