معنی نظام شیرازی

[ نِ مِ ] (اِخ) از سادات دستغیب شیراز و از شعرای قرن یازدهم است عمر کوتاهی داشت و در سنین جوانی به سال ۱۰۳۹ هـ . ق. در شیراز درگذشته و در حافظیه مدفون است. دیوانش در حدود سه هزار بیت است: برمکن بر روی غیر آن غمزهٔ خونریز را می زند هرگز کسی بر سنگ تیغ تیز را گر فلک با من هماغوشش نماید دور نیست باغبان بر چوب بندد شاخک نوخیز را. * مشو آزرده گر دستی به راه تیرت آوردم که در عهد تو دل در دست و جان در آستین دارم. * چرا مرهم نهی بر روی داغی که در روزم گل و در شب چراغ است. (از تذکرهٔ نصرآبادی ص ۲۷۱) (آتشکدهٔ آذر ص ۳۱۲). و نیز رجوع به شمع انجمن ص ۴۵۷ و فارسنامهٔ ناصری ج ۲ ص ۱۵۲ و نتایج الافکار ص ۷۲۳ و سرو آزاد ص ۳۸ و تذکرهٔ حسینی ص ۳۵۴ و تذکرهٔ روز روشن ص ۸۳۰ شود.