معنی نضف

[ نَ ضَ ] (ع اِ) صعتر دشتی. (منتهی الارب) (آنندراج). صعتر بری. (اقرب الموارد) (المنجد). آویشن دشتی. (ناظم الاطباء). واحد آن نَضَفَة است. (از متن اللغة). || (مص) مکیدن شتربچه آنچه را که در پستان مادرش هست. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نَضف. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).[ نَ ] (ع مص) خدمت کردن. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از متن اللغة). || تیز دادن. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغة). ضرطه زدن. (از ناظم الاطباء). گوزیدن خر. (از اقرب الموارد) (از المنجد). || همه شیر پستان مکیدن شتربچه. (از منتهی الارب) (آنندراج). مکیدن و آشامیدن شتربچه هرچه [ شیر ] در پستان مادرش باشد. (از اقرب الموارد) (از المنجد). نَضَف. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد) (متن اللغة). || آشامیدن آنچه را که در ظرف است. (از متن اللغة).[ نَ ضِ ] (ع ص) پلید. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). نجس. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (المنجد) (متن اللغة). نضیف. (المنجد) (متن اللغة).