معنی نشیدة
5 بازدید
[ نَ دَ ] (ع اِ) بلندی آواز. || شعر در جواب شعر خوانده شده. (ناظم الاطباء). نشید. انشودة. شعری که در جواب شعری انشاد کنند و نثر و شعری که بدان ترنم کنند. (از المنجد). همان نشید است و این اخص از آن است. (از اقرب الموارد). ج، نشائد.
کلمات همقافیه با «نشیدة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دة» برای سرودن شعر