معنی نشانی

[ نِ ] (اِ) علامتی که تمیز دهد چیزی را از دیگر چیزها. نشانه و علامتی که بدان چیزی یا کسی یا جائی را بازشناسند: اکنون دو راه... پدید کرده می آید و آن را نشانی هاست که بدان نشانی ها بتوان دانست نیکو و زشت. (تاریخ بیهقی ص ۹۶). گفت حق تعالی بنده ای دوست گرفته، گفت آن چه نشانی دارد. (قصص الانبیاء ص ۵۳). گفت جوحی را پدر ابله مشو گفت ای بابا نشانیها شنو این نشانی ها که گفت او یک به یک خانهٔ ما راست بی تردید و شک.مولوی. || آنچه دلالت بر یادداشت کند و آنچه یادآرد. (ناظم الاطباء). علامت. علامتی که تذکار امری را برجای نهند. نشانه : چون برخاست [ از خواب ] از کسان پرسید که مرا چه افتاد دوش گفتند ندانیم تو به شب اندر خاستی مدهوش و موزه پوشیدی و برفتی تا سحرگاه پس یاد آمدش که نشانی در موزه نهاده بوده بازجست و بیافت. (مجمل التواریخ). || علامتی و رمزی که بین دو کس باشد: باز نشانی فرست تا برساند باقی این خط مرا بغیر تعنف.سوزنی. || علامت مخصوص که بر روی گذرنامه ها یا شناسنامه ها گذاشته می شود و نشانی را بیشتر از رنگ مو یا چشم یا اثرهای بریدگی یا زخم در چهره معین می کنند. (از لغات فرهنگستان). صفت بارز و علامت مشخص هیأت و قیافهٔ هرکس. || قرینه. امارت. (لغات فرهنگستان). اَمارة. (یادداشت مؤلف). - نشانی ها؛ قرائن و امارات. (لغات فرهنگستان). || نشانه. نشان. دلیل. حجت. علامت. آیت : افسر به دست خویش پدر بر سرت نهد و این را نشانی آنکه تو زیبای افسری. فرخی. پس آنکه مردنی است می میراند و آن دیگر را می گذارد تا وقت موعود دررسد و در این علامتها و نشانی هاست از برای جمعی که اهل فکر و اندیشه اند. (تاریخ بیهقی ص ۳۰۷). این نشانی ها ترا بر وعدهٔ ایزد گواست چرخ گردان این نشانیها برای ما کند. ناصرخسرو. || وصف و رسم و حد و عنوان کسی یا چیزی. صفت. وصف. نعت. نشان. نشانه. علامت. (یادداشت مؤلف): هرچ آورد به دست همه بهرهٔ تو است و این اندر او نشانی کلب معلم است. سوزنی. هرگز نشان ز چشمهٔ کوثر شنیده ای کو را نشانی از دهن بی نشان تست.سعدی. || نشان. سراغ. آدرس. (یادداشت مؤلف). || ردّ. اثر. علامت. نشان و علامتی که بر وجود چیزی یا کسی دلالت کند: تن خسته و کشته چندی کشید ز بهرام جائی نشانی ندید.فردوسی. نشانی ز پیروز خسرو بجست بیاورد بیگانه مردی درست.فردوسی. گر نیست یخین چون که چو خورشید برآید هرچند که جویند نیابند نشانیش. ناصرخسرو. - نشانی به آنکه، نشانی بر آنکه؛ به علامت و قرینهٔ آن که : آخر گیتی است نشانی بر آنک دفتر دلها ز وفا پاک شد.خاقانی. - نشانی به آن نشان یا نشانی به آن نشانی؛ به آن علامت و قرینه و دلیل و امارت : پیغام دادمش که نشانی بدان نشان کز گاز برکنارهٔ لعلت نشان ماست.خاقانی.[ نِ ] (اِخ) جلالی زاده مصطفی چلبی از شاعران عثمانی است و به سال ۹۷۴ هـ . ق. درگذشته است. رجوع به قاموس الاعلام ج ۶ شود.[ نِ ] (اِخ) از احفاد مولانا جلال الدین مولوی و از شعرای قدیم عثمانی است. رجوع به قاموس الاعلام ج ۶ شود.[ نِ ] (اِخ) علی احمد مُهر کن دهلوی (مولانا...) از پارسی گویان و صوفیان هند است. و به روایت مؤلف روز روشن «در عهد محمد اکبر پادشاه در [ سلک ] منشیان شاهی کار می کرد و به عهد جهانگیری... بر مناصب علیا عروج نمود، میان او و فیضی فیاضی مطارحه و مناظره می ماند و در فن مهرکنی وی و پدرش نادره کار بودند» وفات او را به اختلاف روایات بین سالهای ۱۰۱۸ تا ۱۰۲۵ هـ . ق. نوشته اند. او راست: دوست آن است کو معایب دوست همچو آئینه رو برو گوید نه که چون شانه با هزار زبان پشت سر رفته مو به مو گوید. مرا هر شب چو دزدان خواب گرد چشم تر گردد دلم را با غمت بیدار بیند زود برگردد. (از تذکرهٔ حسینی ص ۳۴۷) (مجمع الفصحا، ج ۴ ص ۱۵۰) (ریاض العارفین ص ۱۵۵) (نگارستان سخن ص ۱۲۱) (مقالات الشعراء ص ۷۱۱) (روز روشن ص ۸۲۰) (فرهنگ سخنوران ص ۶۰۲) (قاموس الاعلام ج ۶).