معنی نسر طائر

[ نَ رِ ءِ ] (اِخ) یکی از صور شمالی فلک که چون عقابی به پر توهم شده، و ستاره ای از قدر اول هم در این صورت واقع است که آن را نیز نسر طائر نامند و ذنب العقاب در این صورت است و صورت نسر طائر را شاهین و عقاب نیز خوانند. (یادداشت مؤلف). شکلی است بر فلک به صورت کرکسی که پر آن به جانب شمال از منطقةالبروج باشد و آن را عقاب نیز گویند. (از غیاث اللغات). نام صورت دهم از صور نوزده گانهٔ شمالی قدما که آن را عقاب و سهم نیز گویند. (مفاتیح). و آن را به جهت آن نسر طائر نامیده اند که صاحب دو بال گشاده اش پنداشته اند به شکل پرنده ای و عامه بدان میزان گویند. (از صبح الاعشی ج ۲ ص ۱۶۴). پرپهن. (یادداشت مؤلف). نسر طایر: شده نسر واقع به سان سه بیضه شده نسر طائر چنان شاخ نخلی.منوچهری. ز چرخ صید کند نسر طایر و واقع عقاب همت او از بلندپروازی.سوزنی. نسر طائر بیفکند شهپر که پرش بر سهام او زیبد.خاقانی. پسین زن چو پیشین بود حاش للََّه که صد نسر طائر سماکی نیرزد.خاقانی. ببین هر شامگاهی نسر طائر به خوان همتم مرغ مسمن.خاقانی. اگر مرغی پرد از گلستانت پرستد نسر طایر ز آسمانت.نظامی. به زیر نسر طایر پر فشانده وز او چون نسر واقع بازمانده.نظامی. نسر طائر را بریزد پر ز شرم وز طمع تنین شود چون موم نرم.مولوی. گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش نسرطائرهمتم زاغ آشیانی گو مباش.سعدی.