معنی نزهتگاه

[ نُ هَ ] (اِ مرکب) تفرج گاه. جای عیش و شادی. (ناظم الاطباء). نزهت جای. متنزه. گردشگاه. نزهت کده. نزهت سرا. نزهت ستان : در فراخی نعمت و درستی هوا و آب و غریب دوستی و درویش داری اهل همدان و نزهتگاه های بی شمار. (مجمل التواریخ). آبها روان ساختند و باغها کردند و نزهتگاه ها. (مجمل التواریخ). فرودآمد به نزهتگاه آن بوم سوادی دید بیش از کشور روم.نظامی. خبر دادندش آن فرزانه پیران ز نزهتگاه آن اقلیم گیران.نظامی. سوادی دید نزهتگاه جمشید درختش ارغوان و سایه اش بید.نظامی. آیت {/B«یََا نََارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاََماً»۲-۷۲۱:۶۹/}بر هر ورقی از ریاحین آن نزهتگاه مسطور. (ترجمهٔ محاسن اصفهان). نزهتگاه شیدایان و تفرجگاه بی سروپایان. (ترجمهٔ محاسن اصفهان).