معنی نزلة
[ نَ زِ لَ ] (ع ص) ارض نزلة؛ زمینی سخت. (مهذب الاسماء). زمین سخت و صاف که به اندک باران سیل از وی روان شود. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). ج، نَزِلات.[ نَ لَ ] (ع اِ) زکام. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (صراح). چیزی است شبیه به زکام. (از اقرب الموارد). رجوع به نزله شود. || یک بار فرودآمدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). یک دفعه نزول. (ناظم الاطباء). المرة الواحدة من النزول. (اقرب الموارد). || مرة. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). بار. دفعه. قوله تعالی : {/Bلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْری ََ. ۲-۵۵۳:۱۳/}(قرآن ۵۳/۱۳)؛أی مرة. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || (ص) ارض نزلة؛ زمین نیکوزراعت. (منتهی الارب) (آنندراج). زمین نیکوزراعت شده. (ناظم الاطباء). زمین پاکیزه زراعت. زاکیةالزرع. (اقرب الموارد). || (مص) زکام شدن. (از اقرب الموارد). به زکام مبتلا شدن. (از المنجد). || بالیدن و پاکیزه شدن و نمو کردن زراعت. (از اقرب الموارد). نَزَل. || سخت شدن زمین چنانکه آب بر وی نه ایستد. (تاج المصادر بیهقی). نَزَل.[ نِ لَ ] (ع اِ) نوع و هیأت فرودآمدن. (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «نزلة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «لة» برای سرودن شعر