معنی ندبة

[ نَ بَ ] (ع ص، اِ) تأنیث نَدْب. (اقرب الموارد). رجوع به نَدْب شود. || نشان جراحت که بر پوست باقی باشد. (منتهی الارب) (آنندراج). ج، نَدَب، اَنداب، نُدوب . || ندبة از هر خف و حافری؛ که به یک حالت ثابت نماند. (از اقرب الموارد). از اسب و شتر و مانند آن آنچه بر یک حالت نپاید. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). از اسب و اشتر و مانند آن، که دارای سم یا سپل باشند، آنچه بر یک حالت نپاید. (ناظم الاطباء).[ نُ بَ ] (ع اِ) شیون. (مهذب الاسماء). برشمردن محاسن میت. (از المنجد). گریه بر مرده و محاسن شماری او. (منتهی الارب) (آنندراج). گریه بر مرده و ذکر محاسن او. (ناظم الاطباء). || (ص) فصیح. (اقرب الموارد). عربی ندبة؛ عربی زبان آور و فصیح. (منتهی الارب) (آنندراج).[ نَ دَ بَ ] (ع اِ) نَدْبَة. اثر زخم بر پوست باقی مانده. (از المنجد). واحد ندب. یک نشان جراحت که بر پوست باقی باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به ندب شود.