معنی نخل تابوت

[ نَ لِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نخل ماتم. آرایشی که بر تابوت مردگان سازند. (ناظم الاطباء). تابوتی که از غرهٔ محرم سازند و آن را نخل تابوت گویند و تابوت روز دهم اگرچه به شکل تابوت است اما ده برابر تابوت و آن نخل است. (آنندراج). آرایشی که تابوت را کنند چنانکه در هندوستان روز عاشورا کنند. (از مصطلحات الشعرا) (از آنندراج). نوعی از آرایشی است که بر تابوت مردگان سازند، و این رسم در ایران شایع بود و حالا هم در هنود یافته می شود به شرطی که میت پیر و سالخورده باشد. (غیاث اللغات از چراغ هدایت و مصطلحات الشعرا): کشتهٔ عشقم و آن نیست که در شهر کسی نخل تابوت مرا بیند و شیون نکند. شانی تکلو (از فرهنگ نظام). مُردم از قدت پی نظاره سر برکن مدام تا ببینی نخل تابوت مرا چون بسته اند. آصفی (از آنندراج).