معنی نجیبای اصفهانی
4 بازدید
[ نَ با یِ اِ فَ ] (اِخ) فرزند حاجی امین. از شاعران قرن یازدهم هجری اصفهان و معاصر نصرآبادی است. او راست: زهی ز روی تو روشن چراغ کوکبها سیاه روزی زلف تو رونق شبها ز آب بحر صدف شد به قطره ای قانع چه سود عشرت عالم به تنگ مشربها. دارم به دور عشقت لب خشک و دیده پرآب سلطان وقت خویشم گو بحر و بر نباشد. (از تذکرهٔ نصرآبادی ص ۴۲۴) (صبح گلشن ص ۱۵۰) (قاموس الاعلام ج ۶).
کلمات همقافیه با «نجیبای اصفهانی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نی» برای سرودن شعر