معنی نبایوت
6 بازدید
[ نَ ] (اِخ) نبایوط. مؤلف قاموس کتاب مقدس آرد: نبایوت [ بمعنی محل های مرتفع ] اول زادهٔ اسماعیل است و از قراری که میگویند اولاد وی در بلاد عرب سکنی ورزیدند در نزدیکی وادی موسی، و گویند نباطیان که در تواریخ یونان و روم مذکورند اولادهٔ نبایوت بوده اند. (از قاموس کتاب مقدس ص ۸۷۰).
کلمات هم‌قافیه با «نبایوت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وت» برای سرودن شعر