معنی نایب‌الصدر

[ یِ بُصْ صَ ] (اِخ) فرزند محمدرضا مدعو به صدرالدین تبریزی مؤلف فرهنگ عباسی است. وی به سال ۱۲۲۵ این کتاب لغت را برای عباس میرزا نایب السلطنه تألیف کرده است. (از دانشمندان آذربایجان ص ۳۷۰). و رجوع به فهرست کتابخانهٔ مدرسهٔ عالی سپهسالار ج ۲ ص ۲۲۴ و ۲۲۵ شود.[ یِ بُصْ صَ ] (اِخ) (آقا...) ابراهیم، معروف به نایب الصدر یا نایب الصدارة. از مشاهیر علمای مشهد مقدس رضوی در اواسط قرن دوازدهم هجری است که دارای مقام شیخ الاسلامی و در فقه و کلام و حکمت متبحر و قوی الحافظه بوده است و به سال ۱۱۴۸ هـ . ق. وفات کرده است. از تألیفات اوست: ۱ -تحریم صلوة الجمعة فی زمان الغیبه. ۲ -الفوائد الکلامیة، در مسائل کلام و حکمت. ۳ -الفیروزجة الطوسیة فی شرح الدرة الغرویة که درهٔ بحرالعلوم است. (از ریحانة الادب ج ۴ ص ۱۶۲).[ یِ بُصْ صَ ] (اِخ) (حاجی...) زین العابدین رحمت علی شاه، معروف به حاجی میرزا کوچک نایب الصدر. رجوع به رحمت علی شاه شود.[ یِ بُصْ صَ ] (اِخ) محمد معصوم شیرازی، ملقب به معصوم علی شاه و مشهور به نایب الصدر و حاج نایب الصدر، فرزند حاج زین العابدین معروف به حاجی میرزا کوچک نایب الصدر ملقب به رحمت علی شاه است. کتاب های طرائق الحقایق و تحفة الحرمین از تألیفات اوست. و رجوع به معصوم علی شاه شود.