معنی ناپلئون سوم

[ پُ لِ ءُ نِ سِ وْ وُ ] (اِخ)برادرزادهٔ ناپلئون اوّل است و پدرش لوئی بناپارت پادشاه هلند و مادرش هورتانس بوهارنه بود. در سال ۱۸۰۸ بدنیا آمد دوران جوانی خود را با ماجراها و حوادث گذراند. در سال ۱۸۳۶ در استراسبورگ و در ۱۸۴۰ در بولونی علیه لوئی فیلیپ پادشاه فرانسه قیام کرد و گرفتار شد و به زندان ابد محکوم گردید. دیری نگذشت که در لباس یک بنا از زندان هام به بلژیک گریخت. ناپلئون سوم پس از انقلاب سال ۱۸۴۸ به فرانسه برگشت و خود را جانشین و محیی افکار ناپلئون اول وانمود کرد و بعنوان برقرار کنندهٔ نظم و امنیت عمومی از طرف استانهای فرانسه به ریاست جمهوری برگزیده شد و در ۱۰ دسامبر ۱۸۴۸ رسماً به این مقام رسید. هر چند که او به حفظ و مراعات قانون اساسی سوگند یاد کرده بود ولی پس از سه سال در ۲ دسامبر ۱۸۵۱ شخصیتهای جمهوریخواه و سلطنت طلب پاریس را بازداشت کرد و مجلس را منحل ساخت. او با خشونت و بیرحمی تمام مخالفان خود را سرکوب کرد و در نتیجهٔ مراجعه به آراء عمومی برای ده سال دیگر به ریاست جمهوری انتخاب شد و در سال بعد با یک مراجعهٔ دیگر به آراء عمومی به امپراطوری رسید. تاریخ امپراطوری دوم به سه دوره تقسیم میشود: دوران اول آن بین سالهای ۱۸۵۲ تا ۱۸۶۰ است در این دوره ناپلئون سوم در نتیجهٔ وضع قانون امنیت عمومی با استبداد و قدرت تمام سلطنت کرد، در دورهٔ دوم که از ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۷ مدت گرفت بعضی مصونیتها و آزادیها به مردم داده شد، و در دورهٔ سوم بین سالهای ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۰ ناپلئون سوم «امپراطوری لیبرال» اعلام کرد. در این دوره حکومت امپراطوری دست به اصطلاحات اجتماعی زد، صنایع و کشاورزی و بازرگانی را تشویق و بنگاههای خیریه دایر کرد. ناپلئون سوم نیز با اروپائیان جنگهائی کرد: برای برتری یافتن بر کشورهای اروپائی جنگ کریمه را که از سال ۱۸۵۴ تا سال ۱۸۵۶ طول کشید ایجاد کرد و با معیت انگلستان در چین مداخله نمود و «کوشن شین» را به تصرف درآورد. در ایتالیا و مکزیک مداخله هائی نمود و با پروس اعلان جنگ کرد. ولی در این جنگ در سدان به اسارت افتاد (اول سپتامبر سال ۱۸۷۰) و پس از آنکه مدتی در اسارت آلمانها بسر برد بالاخره مجلس ملی فرانسه او را از امپراطوری عزل کرد. ناپلئون سوم در سال ۱۸۷۳ م. درگذشت.