معنی نامداری

(حامص مرکب) آوازه. شهرت. (ناظم الاطباء). صیت. نام آوری. نامبرداری. ناموری. نامدار بودن. صاحب جاهی. والامقامی. سروری : در این بند و زندان به کار و به دانش بیلفغد باید همی نامداری.ناصرخسرو. بی نام بسی گشت از او و بی نان اندر طلب نان و نامداری.ناصرخسرو. کمال نامداری بین و عزت که نامش را بدین حد است حرمت.وحشی. || پهلوانی. دلیری : بدان نامداری که هیتال بود جهانی پر از تیغ و کوپال بود.فردوسی. || اهمیت. مهمی. باارزشی. ارجمندی : و محال بودی ولایتی بدان نامداری به دست آمده آسان فروگذاشت. (تاریخ بیهقی). اگر شایسته شغلی بدان نامداری نبودی، نفرمودی. (تاریخ بیهقی). رجوع به نامدار شود.