معنی ناصر مطرزی

[ صِ رِ مُ طَرْ رِ ] (اِخ) ناصربن ابی المکارم عبدالسعیدبن علی، ملقب به مطرزی و مکنی به ابوالفتح خوارزمی حنفی معتزلی. از علمای فقه و نحو و لغت است. او را خلیفهٔ زمخشری خوانند چه، در همان سال وفات زمخشری او متولد شده. وی در رجب سال ۵۳۸ در خوارزم به دنیا آمد و به سال ۶۰۱ پس از سفر حج در بغداد اقامت گزید و به تدریس مشغول شد، سپس به خوارزم برگشت و روز چهارشنبه بیست ویکم جمادی الاولی ۶۱۰ به همانجا درگذشت و در رثای او بیش از سیصد قصیده و مرثیه سروده شد. او راست: ۱- کتاب المغرب در لغت. ۲- المعرب در شرح المغرب. ۳- الاقناع در لغت. ۴- المصباح در نحو. ۵- مقدمه ای در علم نحو معروف به المطرزیة. ۶- الایضاح در شرح مقامات حریری و غیره. از اشعار اوست: یا وحشة لجیرة منذ نأوا علو قدری فی الهوی انحطا حکت دموعی البحر من بعدهم لمّا رات منزلهم شطا. (از معجم الادباء ج ۱۹ ص ۲۱۳). و نیز رجوع به الفوائد البهیه ص ۲۱۸ و بغیةالوعات ص ۴۰۲ و معجم المطبوعات ص ۱۷۶۰ و کشف الظنون ج ۱ ص ۱۱۲ و ۱۳۲ و ج ۲ ص ۴۴۸ و الاعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۰۹۲ و روضات الجنات ص ۷۶۲ و معجم المؤلفین ج ۷ ص ۲۰۲ و فهرست کتابخانه مدرسهٔ عالی سپه سالار ج ۶ ص ۴۱ و قاموس الاعلام ج ۶ شود.