معنی ناصر لغوی
5 بازدید
[ صِ رِ لُ غَ ] (اِخ) از شاعران قرن چهارم است. وی به روایت عوفی: «از شعراء امیر محمد محمود [ غزنوی ] بود و شعر او را لطافتیست و در آن و قت که ممدوح او را حبس کردند و در قلعهٔ مندیش بازداشتند ناصر این رباعی در مدح او می گوید: ای شاه چه بود این که ترا پیش آمد دشمنت هم از پیرهن خویش آمد از محنت ها محنت تو بیش آید از ملک پدر بهر تو مندیش آمد (از لباب الالباب ج ۲ ص ۶۶). هدایت در مجمع الفصحا او را ناصر نسوی نوشته است. رجوع به مجمع الفصحا ج ۱ ص ۶۳۶ شود.
کلمات هم‌قافیه با «ناصر لغوی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وی» برای سرودن شعر