معنی واژه ناصر خوئی
5 بازدید
[ صِ رِ خُ ] (اِخ) ابن احمدبن بکر، مکنی به ابوالقاسم. قاضی ادیب و نحوی و شاعری آذربایجانیست. وی به سال ۴۶۶ هـ . ق. تولد یافت و به سال ۵۰۷ درگذشت. کتاب شرح اللمع ابن جنی را او تصنیف کرد. از اشعار اوست: علیک باغباب الزیارة انها تکون اذا دامت الی الهجر مسلکا فانی رأیت الغیث اذا یسأم دائما ویسأل بالایدی اذا هو امسکا. (از معجم الادباء ج ۱۹ ص ۲۱۱) (از الاعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۰۹۱ از الوغاة). و نیز رجوع به معجم المطبوعات ج ۲ ص ۲۰۲ شود.