معنی ناصرالدین عسقلانی

[ صِ رُدْ دی نِ عَ قَ ] (اِخ) شافع بن علی الکنانی، از مشاهیر ادبای مصر است. وی به سال ۶۴۹ هـ . ق. متولد شد و در سال ۷۳۳ درگذشت. مدتی در مصر شغل دبیری داشت و به سال ۶۸۰ در جنگی که بنزدیکی حمص روی داد تیر خورد و از دو چشم نابینا گردید و از آن پس عزلت گزید. به جمع آوری کتاب علاقهٔ فراوان داشت و ۱۸ خزانه از کتب نفیس پر کرده بود. از کثرت مطالعه و قوهٔ حافظه جای هر کتاب را می دانست و به حال کوری آنها را از قفسه ها بیرون می کشید و نامشان را می گفت. رسائل و منشآت و اشعار زیادی از او باقی است، این قطعه از اوست: قال لی من رأی صباح مشیبی عن شمالی من لمتی و یمینی ای شی ء هذا فقلت مجیباً لیل شک محاه صبح یقینی. (از قاموس الاعلام ج ۶).