معنی ناشی‌ءالاصغر

[ شِ ئُلْ اَ غَ ] (اِخ) [ الـ ... ] علی بن عبداللََّه. شاعر مشهوری است از اهالی بغداد. وی به دوران خلافت المقتدر و القاهر و الراضی و غیر ایشان می زیسته است. (از سمعانی). و نیز مؤلف ریحانة الادب آرد: علی بن عبداللََّه بن وصیف بن عبداللََّه، یا علی بن وصیف بن عبداللََّه بغدادی الاصل و المدفن مصری المنشأ موصوف به «حلاء» و مکنی به ابوالحسن یا ابوالحسین و ملقب به ناشی که گاهی در مقابل ناشی اکبر او را نیز به اصغر یا صغیر مقید کرده و ناشی صغیر گویند، چنانکه به جهت سکونت در باب الطاق بغداد به طاقی نیز موصوف است و معروف به کاتب بغدادی، از اکابر و نوابغ متکلمین شیعه و مشاهیر شعرای طراز اول قرن چهارم هجرت و محبین خانوادهٔ عصمت و طهارت است و قصائدی در مدایح این خانواده گفته و به شاعر اهل بیت موصوف و معروف گردیده و در حلب سیف الدولةبن حمدان را نیز مدیحه گفته، مشمول اکرامات وی گردید. ناشی از مبرد و ابن المعتز روایت کرده و شیخ مفید و ابوبکر خوارزمی و متنبی و ابن فارس لغوی هم از شاگردان او بوده اند و از او روایت می نمایند... وفات ناشی در سال سیصد و شصتم یا شصت و پنجم یا ششم هجری در بغداد واقع و موافق آنچه از معالم العلماء نقل شده جسد او را سوزانیدند. کتابی در امامت و کتابی در علم کلام تألیف او بود و تصانیف بسیاری بدو منسوب است. (از ریحانة الادب ج ۴ ص ۱۴۲). مؤلف ریحانة الادب بدین مآخذ در شرح حال ناشی اشاره کرده است: روضات الجنات ص ۴۸۰ و تاریخ ابن خلکان ج ۱ص ۳۸۹ و هدایة الاحباب ص ۲۵۳ و مجالس المؤمنین ص ۲۳۰ و کنی و القاب قمی ج ۳ ص ۱۹۱ و معجم الادباء ج ۱۳ ص ۲۸۰. و نیز رجوع شود به معجم المؤلفین ج ۷ ص ۱۴۲ و الفهرست طوسی ص ۸۹ و تذکرة المتبحرین ص ۴۹۱ و فوائدلرضویه ج ۱ ص ۳۴۰ و کتاب الرجال ص ۱۹۴ و منتهی المقال ص ۲۲۷ و تنقیح المقال ج ۲ ص ۲۱۲.